آموزش مرغ مینا : 

          مرغ مینا با سر و گردنی سیاه رنگ، پشت و سینه قهوه ای رنگ از جمله پرندگان بسیار شاداب و فعال در ایران است که بدلیل داشتن ویژگی و جذابیت در تقلید صداهای مختلف،  دارای طرفداران بیشماری است. مرغ مینای نر برخلاف مرغ مینای ماده دارای جثه بزرگتر، پر و بالهای مشکی‌تر، سق دهان مشکی و ریشهای بیشتری نسبت یه مینای ماده است که در ظاهر پرنده کاملا محسوس است. مرغ مینا برخلاف طوطی سانان مانند کاسکو وابستگی زیادی به صاحبش ندارد و با انسان سریع اخت می‌شود، اما محبت کردن به مرغ مینا را نباید فراموش کنید. مرغ مینا برای ابراز علاقه به صاحبش شروع به نوک زدن می‌کند.
مرغ مینا برخلاف طاووس اصلا خجالتی نیست، پس از مدتی با صاحب خود انس می‌گیرد و عادت به غذاخوردن از دست صاحبش می‌کند. فراموش نکنید که مرغ مینا بویژه مرغ مینا پیر را، مخصوصا در فصل سرد سال بایستی در دمای معتدل نگهداری کرد تا دچار لرزش و اشکالات تنفسی نشود.

• نکات مهم برای داشتن مرغ مینا با عمر طولانی :

-  تمیز کردن روزنامه کف قفس و یا شستن قفس حداقل هفته ای یکبار
- تمیز نگهداشتن ظرف آب و غذا
- بردن مرغ مینا به فضای آزاد و آب بازی حداقل هفته ای یکبار
- از دانه (پلت) پارس بدلیل داشتن آهن بالا بعنوان غذای اصلی مرغ مینا استفاده نکنید.

• نکته مهم برای آموزش مرغ مینا 

- اگر مایل هستید مرغ مینا سخنگو شود، بهتر است جوجه مینائی که دستی شده است و 1.5 تا 2 ماه سن دارد خریداری کنید.
- مرغ مینا در سن 4 ماهگی توانائی تقلید سایر صداها را پیدا می‌کند. پس بهتر است آموزش مرغ مینا را زود شروع کنید.