همیشه اینن سوال برای ما پیش میاید که آبا دم مارمولک خانگی حاوی سیانور است یا خیر ، این مارمولکها بدنی نرم و لطیف دارند که در خانههای مسکونی در نقاط مختلف ایران پراکنده شدهاند. با توجه به شرایط آب و هوایی، نوع مارمولک خانگی نیز متفاوت میشود اما به طور کلی یک گونه مارمولک خانگی کوچک به نام ” ” در اکثر اماکن مسکونی ایران زندگی میکند. در کشور ما بسیاری بر این باورند که دم مارمولکهای خانگی حاوی مقادیری از سم مهلک سیانور است که برای انسان کشنده است و افسانههای فراوانی از مرگ دسته جمعی خانوادههایی حتی با 8 عضو که مارمولکی در ظرف غذایشان افتاده است وجود دارد.
زهر مادهای سمی است که توسط حیوان به موجود مهاجم یا شکار تزریق میشود در صورتی که سم میتواند در سطح پوست یک حیوان قرار داشته باشد و موجب مسمومیت شود. طبق مطالعات انجام شده توسط محققان خزنده شناس دانشگاه برکلی کالیفرنیا، پروفسور اندرسون و پروفسور پاپنفوس و ویژه نامه چاپ شده توسط مجله رپتایلز مورخ آگوست سال ۲۰۰۲ این قضیه به اثبات رسیده است که هیچ مارمولکی دارای سم نیست و علت قطع شدن دم در آنها گمراه کردن جانور شکارچی است.
حتی اژدهای کومودو که از آن به عنوان گونهای زهرآگین معرفی میشود نیز سمی نبوده و قربانیش در اثر باکتریهای دهان این موجود که از طریق گاز گرفتن به بدن شکار منتقل میشوند و باعث عفونت شدید میشود از پا در میآید. بنابراین هیچ گونهی زهرآگینی از مارمولک نه در منطقهی جغرافیایی کشور ما و نه در کل دنیا زندگی نمیکند. در مورد منشا شایعه سمی بودن دم مارمولک این احتمال میرود که در گذشته فردی با خانوادهای مشکل جدی داشته و پس از مسموم کردن غذای آنها برای رد گم کنی مارمولک بخت برگشتهای را به دیگ غذای آنها انداخته و این موجودات سودمند را بدنام کرده است.