بیماری سنجاب

انگلهای خارجی: انگل های خارجی شامل دمودکس و کنه و میاز می باشد.
دمودکس: یکی از مهم ترین انگلهای خارجی، چرب دمودکس است که معمولاً در قسمتهای پشت سنجاب ایجاد می شود. علائم آلودگی به این چرب شامل: خارش، ریزش مو، ضخیم شدن پوست و ایجاد سبوره بر روی پشت و پهلوهای حیوان می باشد. توجه داشته باشید به محض اینکه هر کدام از این علائم را مشاهده نمودید باید سریعاً سنجاب را به دامپزشکی ببرید.
دامپزشکان و متخصصان حیوانات با خراش دادن پوست بوسیله تیغ اسکالپل و مشاهده این چرب در زیر میکروسکوپ، بیماری را تشخیص داده و داروی مناسب برای آن را تجویز می کنند.
کنه: یکی از انگل های خارجی مهم در سنجاب می باشد. گاهی اوقات حضور حتی یک کنه می تواند موجب مرگ سنجاب شود. زیرا سنجاب به سمومی که از غدد بزاقی کنه ها ترشح می شود، بسیار حساس است. مهم ترین کنه ای که بر روی پوست سنجاب ها مشاهده شده، کنه “درمانستور آندرسونی” است.
برای درمان این نوع کنه ها باید دامپزشک مشورت کنید، اگر تعداد کنه ها بر روی پوست کم باشد، با گذاشتن یک پنبه آغشته به الکل بر روی کنه ها و بعد از چند دقیقه، بیرون کشیدن سر آنها بوسیله پنس می توان آنها را از بدن سنجاب جدا نمود و اما اگر تعداد کنه ها زیاد باشد باید سموم و پودرهای کنه کش مخصوص حیوانات استفاده کنید.
میاز: یکی از شایع ترین انواع میاز در سنجاب ها، لارو مگس های کوتربیا است که در زیر پوست قرار می گیرند و آبسه های زیر پوستی را در حیوان ایجاد می کنند که همراه با درد و خارش است. به گفته دامپزشکان و متخصصان بیماری حیوانات بهترین برخورد با میازها، برداشتن آبسه ها و ضدعفونی کردن زخم های ناشی از آن است.
انگلهای داخلی: احتمال اینکه طیف وسیعی از انگل ها سنجاب را به عنوان میزبان خود قرار دهند، بسیار زیاد است. انگل های داخلی موجب ایجاد بیماری های مهمی هم چون فاسیولوز، هیداتوز، ژیاردیوز (توسط گونه های مختلف ژیاردیا)، کوکسیدیوز، توکسوپلاسموز و……. می گردند.